بيوگرافي السا فيروز آذر بازيگر معرو ايراني +همسر و زندگي خصوصي

بيوگرافي السا فيروز آذر +همسر و زندگي خصوصي 

السا فيروز آذر بازيگر جوان و مستعد سينما است، او در حيقيت خواهر زاده ي خانم تهمينه ميلاني كارگردان به نام سينماست. از آخرين كارهاي خانم فيرئز آذر ميتوان فيلم سينمايي ملي و راه هاي نرفته اش را نام برد كه دراين فيلم دركنار ماهور الوند و و ميلاد كي مرام بازي كرد. شروع كارش با آثار خاله نويسنده و كارگردانش تهمينه ميلاني بود.

اين شروع بر ميگردد به سال‌ها قبل، وقتي كه او كودك بود.اما بعد از فيلم «كاكادو» خانم ميلاني برايش شرط گذاشت كه ديگر بازي نكند و به فكر درس خواندن و تحصيل در زمينه سينما باشد. حتي به او قول داد در صورتي كه اينكار را بكند، بعد از تحصيلاتش يك نقش اساسي به او خواهد داد.

خاله خوش قول بودو الساي جوان در «زن زيادي» او يك نقش خوب داشت و بعد ازآن در همه ي آثار او حضور داشت. از جمله همين ملي و راه هاي نرفته اش كه اينروزها اكران شده و مورد توجه قرار گرفته است.

السا فيروز آذر زادۀ 25 شهريور ،سال 1362 در شهر تهران است. وي فارغ التحصيل رشته معماري ازدانشگاه آزاد است.

خانم فيروز آذر از خودتان و تجربه هاي تان بگوييد؛ چگونه جذب دنياي بازيگري شديد و جرقه اينكار از كجا زده شد؟

– از كودكي بطور ناخواسته وارد فيلمهاي خاله ام شدم و بعد، سر فيلم «كاكادو» كه نخستين نقش اصلي ام را داشتم، خانم ميلاني به من گفتند كه ديگر، تا دانشگاه نرفتي كار نكن. آن زمان پيشنهادهاي زيادي براي كار در ژانر كودك داشتم اما ايشان گفتند كار نكن و همچنين گفتند بعد از تمام شدن درس ات يك نقش خوب به تو مي‌دهم. دليلش هم اين بود كه ايشان مي‌گفتند اگر دائم بخواهي كار كني از درس خواندن فاصله مي‌گيري.

در آن زمان كه من هشت، نه ساله بودم درك درستي از كار بازيگري و اين‌كه آيا اينكار را دوست دارم يا نه، نداشتم. بعد خيلي برايم جالب بود كه خانم ميلاني به قولي كه داده بودند عمل كردند و ترم اول دانشگاه بودم كه نقش مكمل زن زيادي رابه من پيشنهاد كردند و من بازي كردم كه تجربه و شانس فوق العاده اي بود.

قهرمان دوران كودكي تان چه كسي بود؟

– يكي از دايي هايم كه دكتر هستند و از ديد من در آن دوران پسري جوان و فيلسوف بود. با من و خواهرم زبان انگليسي كار مي‌كردند و از بحث هاي روانشناسي مي‌گفتند. هم از روانشناسي ميگفتند هم از فلسفه و من با خودم مي‌گفتم كه چقدر ايشان چيزهاي زيادي ميداند.

يادم مي‌آيد خانواده ام اعتماد به نفس زيادي به من مي دادند كه باهوش هستم و اين باور من شد كه هنوز هم فكر مي‌كنم كه بايد دانشمند شوم. بهمين خاطر است كه ميگويم ميخواهم فرويد شوم چون ايشان دانشمند مورد علاقه من هستند.

فيلمنامه نويسي را از كجا شروع كرديد؟

– در مقطعي نقش هايي كه به من پيشنهاد مي شد را نمي پسنديدم و اين باعث شد براي خودم نقش بسازم و فيلمنامه بنويسم. كم كم متوجه شدم به نويسندگي دلبستگي دارم و بعد هم عاشقش شدم. پس درسش را خواندم و آكادميك به اينكار ادامه دادم. حالا هم چند سالي است كه تدريس فيلمنامه نويسي مي‌كنم.

خانم تهمينه ميلاني چقدر در موفقيت شما تاثير داشتند؟

– خيلي. آشنايي و ورود من به سينما به واسطه ايشان و كارهاي ايشان بوده است. در واقع يادگيري بازيگري در سينما را مديون خانم ميلاني هستم و حتي آشنايي با سختيهاي كار و مراحل گوناگون در سينماي كشور ايران.

آيا نقشي از فيلمهاي خانم ميلاني بوده كه دوست داشتيد شما بازي كنيد ولي به دلايلي شخص ديگري آنرا بازي كردند؟ كمي هم از رابطه تان با خانم ميلاني بگوييد.

– من همه ي نقش هايي كه خانم ميلاني مي‌نويسند را دوست دارم. مثلاً از سوپراستار كه نقش اصلي آن دختري 16 ساله بود تا آتش بس 2 كه بايد كسي نقش اصلي آنرا ايفا ميكرد كه كودك 5 ساله داشت را دوست داشتم بازي كنم ولي اين دوست دارم ها اصلا معقولانه نبود زيرا به سنم نميخورد. رابطه من با ايشان آن قدر قشنگ است كه اصلا دوست ندارم با پيشنهاد غيرمعقولانه لطمه اي به آن بزنم.

آيا تا به حال براي تان اتفاق افتاده كه در بازيگري احساس ضعف و شكست كرده باشيد؟

– بله، فكر مي‌كنم در چند مرحله در سينما احساس شكست كردم. حتي در آن برهه فكر مي‌كردم كه همه ي چيز تمام شده است و بايد دوباره شروع كنم. گفتم كه من وسواس فيلمنامه اي دارم. البته خودم اصلا حس نمي‌كنم ولي نتيجه اش وسواس گونه است كه در بازي نكردنم مي‌بينيد. اما در آن شكست ها فكر ميكردم خودخواه هستم كه نقش ها را قبول نمي‌كنم. 

بازيگر خارجي مورد علاقتان چه كسي هستند؟

– فقط رابرت دنيرو.

بازيگر مورد علاقه ايراني چطور؟

– شايد بطور كلي نتوانم بگويم ولي آقاي ناصر هاشمي در فيلم «برادرم خسرو» فوق العاده بودند. آقاي شهاب حسيني هم كه هميشه خوب هستند.

بازيگر خانم هم نام ميبريد؟

– خانم هديه تهراني.

فكر ميكنيد بزرگترين اشتباه شما در زندگي تان چه چيزي بود؟

– بزرگترين اشتباهم نترس بودنم است.

«سوپراستار» «تهمينه ميلاني – 1386»

نترس بودن را چرا جزو اشتباهات مي‌گذاريد؟

– چون باعث شده گاهي زندگي ام در خطر بيفتد. البته وقتي دچارش هستم نمي‌ترسم ولي وقتي بعد به آن موضوع فكر ميكنم مي‌بينم بعضي از انها خيلي خطرناك بوده اند و اين از بي تجربگي است كه متاسفانه بازهم پس از كسب تجربه، نمي‌ترسم.

بزرگترين آرزوي شما چيست؟

– آرزو دارم فرويد بشوم. «با خنده» واقعا آرزوي من اين است كه وقتي مردم تئاتر و فيلمهاي من را ديدند، بگويند چقدر طرز فكرش متفاوت و جالب بود. كلا جالب بودن، متفاوت ديدن را دوست دارم چون وقتي شما زياد كتاب بخوانيد، طرز فكرتان متفاوت مي‌شود زيرا ميبينيد داستان هاي زيادي را مي‌دانيد و ميدانيد اكثر داستان ها شبيه به هم است، فقط طرز روايت كردنش فرق ميكند و آن قصه را خاص ميكند.

راز ازدواج نكردن السا فيروز آذر بازيگر آتش بس

السا فيروز آذر بازيگر سينما در مورد يكي از علل ازدواج نكردنش در گفت و گويي با يكي از شبكه هاي اينترنتي مي‌گويد به دانشگاه رفتم و جهانم عوض شد. به مادر گفتم كه ميخواهم ازدواج كنم، مثلاً عاشق و معشوق بوديم. مادرهم به من گفت برو دانشگاه اگر همان‌ گونه همين حرف را مي زدي ازدواج كن. السا فيروز آذر در ادامه اشاره ميكند:يك سال خرده اي قبل از دانشگاه رفتن رابطه داشتيم. مادر به من گفت برو دانشگاه اگر همان‌ گونه اوكي بودي من حرف ندارم.

فيروز آذر در ادامه ميگويد وقتي دانشگاه رفتم تمام طرز فكرهايم عوض شد. آدم ديگري شدم. نمي‌دانم خيلي ياغي شدم ،اصلا زندگيمو عوض كردم . من تا قبل از دانشگاه كتاب نمي خواندم و شروع كردم كتاب خواندن. توي آن سن صادق هدايت و مولانا خواندن و تجربه كسب كردم. آدم اصولا نترسي بودم و تجربه كردن را دوست داشتم.

نامزد السا فيروز آذر به او خيانت كرد

نامزدم رابه يك دليل موجه كنار گذاشتم. در آن سن و سال وي را آزمايش كردم، آنهم سر بلند بيرون نيامد. من بسيار آدم حساسي هستم و روزي كه اين اتفاق افتاد با خودم گفتم من ديگر نميگذارم اين اتفاق بيفتد. هرگز و هرگز و هرگز. وي اشاره مي‌كند نامزدم به من خيانت كرد و من خودم بسترش را چيدم، مثلاً از طريق آدمي وي را امتحان كردم كه بعد ها فهميدم اين چه كاري است.

عكس كودكي السا فيروز آذر

زندگي شخصي و هنري السا فيروز آذر

دوران كودكي به سينما علاقه مند بودم. در دوران تحصيلم از ابتدايي تا دبيرستان نيز معلمان و دوستانم تشويقم مي‌كردند كه بازيگر شوم. البته وجود خانم تهمينه ميلاني، خاله ام درخانواده و موفقيت ايشان در زندگي شخصي و كاريشان، الگوي خوبي برايم بود. نخستين بار در سن 7 سالگي با فيلم افسانه آه و ديگه چه خبر خاله اش بازي كرد. اما به‌ صورت جديد در نخستين نقش اصلي خودرا در 9 سالگي، در فيلم كاكادو سال 1373 به كارگرداني خاله اش تهمينه ميلاني تجربه كرد.

علاقه به كارگرداني

علاقه اصلي من به كارگرداني است. كارگردان شدن نوعي مديريت است؛ دريك كار گروهي اثري را خلق مي‌كنيم كه بر جامعه تأثيرگذار است. اميدوارم روزي كارگردان شوم و فيلمهاي اثرگذاري را توليد كنم. 

تجربه ساخت فيلم مستند

تا كنون براي رشد فرهنگ و شناخت جامعه خود ۳ فيلم كوتاه با نام هاي شوخي سال ۱۳۸۵ و تخت جمشيد سال ۱۳۸۶ فيلمهاي مستند و فيلم داستاني گفتم نه كه نه سال ۱۳۸۷ را ساخته ام.

ورزشكار حرفه اي

من رشته ورزشي اصلي ام كاراته است و از 14 سالگي سبك كيوكوشين را دنبال كردم و كمربند مشكي دارم، بعد از دو كار آخر بازيگري ام تصميم گرفتم حرفه اي تر اين رشته را دنبال كنم، چون خيلي دوست دارم نقش يك دختر دزد و فيلتري كه بتواند از كاراته اش استفاده بكند و اكشن باشد را بازي كنم.

بازي چه كساني رو قبول داري

بازي نگار جواهريان و ترانه عليدوستي را خيلي دوست دارم، همچنين بازي الناز شاكردوست را در فيلم در بين ابرها و باران كوثري در فيلم حيران را بسيار پسنديدم.

صادق هدايت و كتاب

من تا قبل از دانشگاه كتاب نمي خواندم و شروع كردم كتاب خواندن، توي آن سن صادق هدايت و مولانا خواندن و تجربه كسب كردم. آدم اصولا نترسي بودم و تجربه كردن را دوست داشتم.

كتاب دوره دبيرستان + رمان

در دبيرستان كتاب‌ هاي ميلان فيلتر شدهدرا و هرمان هسه‌ را زياد مي‌ خواندم و توانستم ل به‌ لاي اين نثرها، نثر خودم را پيدا كنم، رمان محبوب من، شوخي، ميلان فيلتر شدهد‌را و آهستگي هست

فيلمهاي سينمايي

– افسانه آه – ۱۳۶۹ – تهمينه ميلاني
– ديگه چه خبر ؟! – ۱۳۷۰ – تهمينه ميلاني
– كاكادو – ۱۳۷۱ – تهمينه ميلاني
– زن زيادي – ۱۳۸۳ – تهمينه ميلاني
– تقاطع – ۱۳۸۴ – ابوالحسن داودي
– آتش‌ بس – ۱۳۸۴ – تهمينه ميلاني
– نسكافه داغ داغ – ۱۳۸۵ – علي قوي تن
– تسويه حساب – ۱۳۸۶ – تهمينه ميلاني
– مجنون ليلي – ۱۳۸۶ – قاسم جعفري
– سوپر استار – ۱۳۸۶ – تهمينه ميلاني
– يكي از ما دو نفر – ۱۳۸۹ – تهمينه ميلاني
– چگونه ميلياردر شدم – ۱۳۸۹ – علي عبدالعلي زاده
– ملي و راه‌هاي نرفته‌ اش – ۱۳۹۵ – تهمينه ميلاني